Είναι μια ασθένεια που χαρακτηρίζεται από την παρουσία υψηλών επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Η αντίσταση των κυττάρων στην ινσουλίνη ή/και η έλλειψή της σημαίνει ότι η γλυκόζη που κυκλοφορεί στο αίμα δεν μπορεί να εισέλθει και να χρησιμοποιηθεί από τα κύτταρα του σώματος. Ο διαβήτης τύπου 2 ευθύνεται για το 90% του διαβήτη.
Η συχνότητά του αυξάνεται με την ηλικία και σχετίζεται με παράγοντες όπως η παχυσαρκία, η υψηλή αρτηριακή πίεση, η αυξημένη χοληστερόλη, η καθιστική ζωή και το οικογενειακό ιστορικό διαβήτη.
Στην αρχική φάση, τα συμπτώματα δεν εμφανίζονται έως ότου η έλλειψη γλυκόζης στα κύτταρα και η συσσώρευσή της στο αίμα παράγει πείνα και δίψα, με μεγαλύτερη πρόσληψη υγρών και κατά συνέπεια αύξηση των ούρων. Άλλα συσχετισμένα συμπτώματα: κόπωση, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος, ευερεθιστότητα και θολή όραση.
Η διάγνωση είναι συνήθως ένα αναλυτικό εύρημα μέχρι να εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα. Επιβεβαιώνεται με τον προσδιορισμό της γλυκόζης στο αίμα πάνω από 200 mg/dl, ή μεγαλύτερη από 126 mg/dl σε κατάσταση νηστείας.
Η θεραπεία βασίζεται σε παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, όπως η απώλεια βάρους, ο έλεγχος της διατροφής και η τακτική άσκηση. Εάν επιμείνουν τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, θα ξεκινήσει θεραπεία με από του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακα ± ινσουλίνη.
- Standl, E.; Khunti, K.; Hansen, T.B.; Schnell, O. The global epidemics of diabetes in the 21st century: Current situation and perspectives. Eur. J. Prev. Cardiol. 2019, 26, 7–14.
- Dall, T.M.; Narayan, K.M.; Gillespie, K.B.; Gallo, P.D.; Blanchard, T.D.; Solcan, M.; O’Grady, M.; Quick, W.W. Detecting type 2 diabetes and prediabetes among asymptomatic adults in the United States: Modeling American Diabetes Association versus US Preventive Services Task Force diabetes screening guidelines. Popul. Health Metr. 2014, 12, 12.
- Stevens, J.W.; Khunti, K.; Harvey, R.; Johnson, M.; Preston, L.; Woods, H.B.; Davies, M.; Goyder, E. Preventing the progression to type 2 diabetes mellitus in adults at high risk: A systematic review and network meta-analysis of lifestyle, pharmacological and surgical interventions. Diabetes Res. Clin. Pract. 2015, 107, 320–331.
- Vistisen, D.; Witte, D.R.; Brunner, E.J.; Kivimaki, M.; Tabak, A.; Jorgensen, M.E.; Faerch, K. Risk of Cardiovascular Disease and Death in Individuals With Prediabetes Defined by Different Criteria: The Whitehall II Study. Diabetes Care 2018, 41, 899–906.
- Saeedi, P.; Petersohn, I.; Salpea, P.; Malanda, B.; Karuranga, S.; Unwin, N.; Colagiuri, S.; Guariguata, L.; Motala, A.A.; Ogurtsova, K.; et al. Global and regional diabetes prevalence estimates for 2019 and projections for 2030 and 2045: Results from the International Diabetes Federation Diabetes Atlas, 9(th) edition. Diabetes Res. Clin. Pract. 2019, 157, 107843.
- NCD Risk Factor Collaboration (NCD-RisC). Worldwide trends in diabetes since 1980: A pooled analysis of 751 population-based studies with 4·4 million participants. Lancet 2016, 387, 1513–1530.
- Barry, E.; Roberts, S.; Oke, J.; Vijayaraghavan, S.; Normansell, R.; Greenhalgh, T. Efficacy and effectiveness of screen and treat policies in prevention of type 2 diabetes: Systematic review and meta-analysis of screening tests and interventions. BMJ 2017, 356, i6538.
- Jose Angel Ayensa-Vazquez, Alfonso Leiva, Pedro Tauler, Angel Arturo López-González, Antoni Aguiló, Matías Tomás-Salvá, Miquel Bennasar-Veny. «Agreement between Type 2 Diabetes Risk Scales in a Caucasian Population: A Systematic Review and Report». J. Clin. Med. 2020, 9(5), 1546.
