Κάταγμα στο μέσο του αντιβραχίου - Κάταγμα ωλένης και κερκίδας

Πρόκειται για το κάταγμα ενός ή και των δύο οστών του αντιβραχίου, της ωλένης και/ή της κερκίδας, στο μεσαίο τμήμα που ονομάζεται διάφυση. Συνήθως είναι αποτέλεσμα άμεσης πρόσκρουσης ενός αντικειμένου ή σκληρής επιφάνειας στο αντιβράχιο κατά την άσκηση κάποιου αθλήματος επαφής ή κατά τη διάρκεια μιας αμυντικής κίνησης σε μια επίθεση.

Εκδηλώνεται με πόνο και οίδημα του αντιβραχίου και αιμάτωμα στην περιοχή του κατάγματος. Αν το κάταγμα είναι κλειστό, μπορεί να παρατηρηθεί παραμόρφωση του άκρου, ενώ αν είναι ανοιχτό κάταγμα, τα οστά μπορεί να είναι ορατά μέσα από το τραύμα στο δέρμα. Ο πόνος συνήθως είναι πολύ έντονος, αυξάνεται με την ψηλάφηση του αντιβραχίου και περιορίζει την κίνηση του άκρου.

Η διάγνωση είναι κλινική, καθώς το ιστορικό τραυματισμού συμπίπτει με την οξεία εμφάνιση των συμπτωμάτων, αλλά πρέπει να γίνονται ακτινογραφίες για την επιβεβαίωση της υποψίας και τον προσδιορισμό της έκτασης της βλάβης.

Η θεραπεία στοχεύει στην ανακούφιση του πόνου το συντομότερο δυνατό και περιλαμβάνει αναλγητικά και επανευθυγράμμιση των σπασμένων οστών. Η ευθυγράμμιση των οστών μπορεί να γίνει με χειρωνακτικούς χειρισμούς ή μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική επέμβαση. Όταν ο γιατρός επανατοποθετεί τα οστά χωρίς να χρειάζεται χειρουργείο, πρέπει να τοποθετηθεί γύψος για 4 έως 6 εβδομάδες για να παραμείνουν στη θέση τους. Στους ασθενείς που χρειάζονται χειρουργική επέμβαση για την τοποθέτηση των οστικών θραυσμάτων στη θέση τους, χρησιμοποιούνται καρφιά, βίδες, ράβδοι ή πλάκες για τη σταθεροποίησή τους· τοποθετείται νάρθηκας για 6 εβδομάδες για να δοθεί σταθερότητα στο πρόσφατα χειρουργημένο αντιβράχιο.